24 kwietnia 2026 roku zostanie zapamiętany nie tylko przez absolwentów i ich rodziców, dla których zorganizowano – zarówno zgodnie z tradycją, jak i harmonogramem roku szkolnego – uroczystość związaną z ukończeniem szkoły, ale też przez wszystkich, którzy mieli okazję uczestniczyć w tym wydarzeniu.
Pożegnanie klas czwartych miało wyjątkowy charakter. Wśród zaproszonych obecni byli rodzice czwartoklasistów oraz wiceprezydent Miasta Zamość Pan Marek Kudela, przewodniczący Rady Miasta Zamość Pan Piotr Błażewicz oraz wicedyrektor Wydziału Oświaty Urzędu Miasta Zamość Pan Jerzy Michalski. Pani dyrektor Monika Maluha oprócz świadectw z wyróżnieniem, dyplomów i medali za aktywność i szczególne osiągnięcia wręczała – po raz pierwszy w historii szkoły – statuetki „Osobowość II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej w Zamościu”. Uczniowie młodszych klas przygotowani przez polonistki Panią Joannę Bosiak, Panią Joannę Brzezińską-Łyś i Panią Angelikę Procką-Pańczyk wystąpili w refleksyjnym montażu słowno-muzycznym wraz z Panem Jackiem Kucharskim i szkolnym zespołem Earonic pod kierunkiem Pani Joanny Kołodziejczyk.
Wszyscy zebrani w sali gimnastycznej II LO przejęci powagą chwili i wzruszeni usłyszeliśmy mądre, trafiające głęboko w świadomość i w serce słowa płynące z ust pani dyrektor, gości, recytatorów i wyśpiewane przez muzyczny zespół. Słowa przypominające prawdy uniwersalne, odwołujące się do doświadczeń życiowych uczniów, przed którymi majowa matura, a także tych, którzy do tego ważnego egzaminu powracają już tylko we wspomnieniach. Słowa trafnie ujmujące wszystko, o czym z okazji opuszczenia szkoły przez klasy maturalne myśleliśmy i co przeżywaliśmy. To słowa i emocje sprawiły, że wszyscy niezależnie od wieku, stanowisk i funkcji odczuliśmy jednocześnie wyjątkowość i powtarzalność sytuacji życiowych – wspólnotę pokoleń, dlatego nie było miary dla naszych wzruszeń.
Atmosfera tego spotkania była niepowtarzalna. To właśnie wypowiedziane słowa oraz niewypowiedziane myśli i niewyrażone, a głęboko przeżyte uczucia wszystkich obecnych długo będą stanowić wyraziste tło naszej codzienności.